کودکان قدم در جای قدم های ما می گذارند

کودکان قدم بر جای قدم های ما می گذارند

 

 

 

والدین عزیز

نقش شما بسیار ارزشمند است، پدر یا مادر بودن. هرگز قدرتی را که در کمک به ایجاد آینده ای بهتر دارید، دست کم نگیرید؛ نه تنها برای فرزندان خود بلکه برای همه و حتی خودتان.

مهم ترین تأثیر پدران و مادران بر فرزندانشان، رفتار خود آنان است که به عنوان الگو و سرمشق مورد توجه قرار می گیرد.

کودکان تمام مدت در حال آموختن از ما هستند؛ خواه ما به این آموزش آگاه باشیم، خواه نباشیم. بنابراین چنانچه رفتار ما، الگویی ایرادگیر باشد که پیوسته از آنان، دیگران یا دنیای اطرافمان عیب جویی می کند ما به آنان می آموزیم که چگونه دیگران را، یا شاید بدتر، خود را، محکوم کنند. آنان از ما یاد می گیرند به جای این که به چیزهای درست دنیا توجه کنند بر آن چه نادرست است متمرکز شوند.

عیب جویی یا سرزنش می تواند از راه های بسیار منتقل شود. کلمات، آهنگ صدا، رفتار یا حتی یک نگاه. همه ما می دانیم چگونه نگاهی سرزنش بار (محکوم کننده) داشته باشیم یا آهنگی انتقادآمیز همراه کلماتمان سازیم. کودکان به ویژه به جملات و چگونگی ادای آن ها بسیار حساس هستند و آن ها را به خاطر می سپارند.

وقت رفتن است، آهنگ انتقادی: تو بچه بدی هستی که این قدر معطل می کنی (احساس بدی در کودک ایجاد می شود)

هرگز پدر یا مادری را سراغ نداریم که صبح از خواب برخیزد و به همسرش بگوید " من برای نابود کردن اعتماد به نفس فرزند کوچکمان چهار روش بسیار عالی پیدا کرده ام. ما می توانیم او را محاکمه، تمسخر و سرافکنده کنیم و به او دروغ بگوییم"

هیچ کس به خواست خود نمی خواهد به فرزندش آسیب برساند؛ ولی با این حال پدر و مادرها بیشتر وقت ها این کار را می کنند. این کار از روی عمد نیست، بلکه معمولاً از سر ناآگاهی و ترس پدر و مادر، دانسته های محدود و علاقه به فرزندانشان ناشی می شود.

از بین بردن الگوهای منفی و ویرانگر که ممکن است آگاهانه بر روابط ما با فرزندانمان تسلط یابند و انتخاب زندگی آگاهانه و هدفمند در تربيت و پرورش فرزندانی سالم ، شاد و سازگار، به شهامت و آگاهی نیاز دارد.

نق زدن و شکایت کردن شکل های زیرکانه عیب جویی است و پیامی که پنهان دارد این است که «من به تو اعتماد ندارم که یادت باشد کاری را باید انجام دهی و درست رفتار کنی» ایجاد این تصور در فرزندانمان که بدترین را انجام خواهند داد نه کمکی به آنان می کند و نه نتیجه ای برای ما خواهد داشت و به مرور یاد می گیرند که جمله های تکراری را نشنیده بگیرند و خود را به کر شدن بزنند.

با لحن مثبت جملات مثبت به کار ببرید. مثلاً: چه کمک بزرگی به من می کنی که وسایلت را سر جایش می گذاری.

چه بگوییم؟ چگونه نگوییم؟

مهار کردن احساسات زیان آور ما حتی زمانی که آگاهیم برای کودکانمان بهترین کار است، همیشه آسان نیست، بیشتر ما برای درک و تسلط بر واکنش های عاطفی خود باید به طور جدی بکوشیم. به کار بردن جملاتی مانند « چطور این اتفاق افتاد؟» که بر حادثه تأکید دارد، برای کودک در مواردی که اشتباهی از او سرزده است بسیار مفید است و احساس شکست و بی کفایتی را در کودک از بین می برد و آموزش سازنده ای در زمینه حل مسائل و مشکلات در او ایجاد می کند و با هدایت کودک به سمت شرح واقعه به او می آموزیم که در آینده چگونه رفتار کند تا خطاها را به حداقل برساند.

تأکید زیاد بر تنبیه و سرزنش موجب جدایی می شود نه نزدیکی. حقیقت این است که همه ما اشتباه می کنیم و اتفاق هم پیش می آید. رویارو شدن دوستانه و مساعدت آمیز با این اشتباه ها و اتفاق ها موجب می شود فرزندان ما آسان تر و به طور تجربی ميان آن چه آنان انجام داده اند و آن چه اتفاق افتاده است ارتباط برقرار سازند و تصمیم بگیرند چه کنند تا در آینده کارها به درستی پیش برود.

مواظب رفتار خودمان باشیم

گله و شکایت از همسر ، پدر بزرگ، مادر بزرگ و سایر افراد و اطرافیان ما که رابطه عاطفی با کودکانمان دارند بچه ها را در موقعیتی بسیار دشوار قرار می دهد که احساس می کنند رشته محبت و وفاداری آن ها نسبت به این افراد در حال گسستن است. کدام طرف را باید بگیرد؟ پدر، مادر، پدر بزرگ، مادر بزرگ یا ... بچه ها خطاهای اعضای خانواده و فامیل را به موقع خواهند شناخت. پس اجازه ندهیم زودتر از موعد، بار سنگینی از غم و غصه بر دوش آنان گذاشته شود. مشاهده رفتار احترام آمیز ما با سایرین و بزرگترها برای کودکان آموزش مفید و مؤثری است که در آینده با ما چگونه رفتار کنند.

تهیه و تنظیم: شیما صمدیان

مشاور مرکز پایش رشد و تحول آفتاب

 

 

 

پدر و مادر عیب جو و محکوم کننده، فرزندانی بهانه گیر، انتقاد کننده و با اعتماد به نفس پایین نسبت به توانایی های خود خواهند داشت.

 

لیست نظرات

نام شما:   
آدرس ایمیل:  
نظر شما: 
 
 
1 توسط: نسرین تاریخ: 1391/10/30
سلام شیما جون نسرین ام میشناسی؟خیلی مطلب پر باری بود مثل همیشه حرفات بهم کمک کرد
2 توسط: mina تاریخ: 1391/09/23
سلام.من و همسرم بر سر تربیت فرزند2 سال و 9 ماهه ام اصلا تفاهم نداریم چه بکنم؟
3 توسط: مامان ساینا تاریخ: 1391/06/14
ممنون خانم صمدیان واقعا مفید بود. نق زدن ها و شکایت کردن ها از چه سنی می تونه روی کودک تاثیرگذار باشه؟
4 توسط: شيما صمديان روانشناس مركز آفتاب تاریخ: 1391/03/29
سرکار خانم فتحعلی پور: با سلام، در هر مرحله از رشد و تحول کودک با توجه به نیازها و سطح برداشت کودک از موقعیت ها، روش های متفاوتی برای آموزش به کودک صورت می گیرد که در صورت تمایل میتوانید در طرح پایش مرکز شرکت کرده و در هر دوره آموزش لازم را دریافت نمایید. با تشکر
5 توسط: محبوبه فتحعلی پور تاریخ: 1391/02/08
بایدو نبایدها را پگونه به کودک خود اموزش دهیم که عیب جویی از دیگران یاخود کودک تلقی نشود ؟
6 توسط: شيما صمديان روانشناس مركز آفتاب تاریخ: 1390/09/16
سركار خانم قرقايي: باسلام: بسيار خوشحالم كه مطالب مورد توجه شما قرار گرفته است. با تشكر
7 توسط: شهرزادقرقایی تاریخ: 1390/09/10
باعرض سلام و خدا قوت ازسایت شما بازدید کردم به عنوان یک کارشناس روانشناسی مطالب را جالب دیدم و حتما" سایت شما را در جلسات آموزش خانواده معرفی خواهم نمود . باتشکر
 
سوال از مشاور
نام و نام خانوادگی شما:  
نشانی الکترونیک:   
متن خود را وارد کنید:
 
آمار و ارقام
مقالات: 183
کاربران: 527
کل بازدیدها:285850

به جدید ترین عضو سایت Shabnam خوش آمد میگوییم.